کاراکتر مجاز در نامگذاری فیلدها - راهنمای جامع انواع داده در MySQL

MySQL که به عنوان یکی از پرطرفدار ترین سیستم های مدیریت پایگاه داده ای شناخته می شود؛ برای دفع خطرات ناشی از خطا ها و مشکلات، قواعد خاصی را برای نامگذاری فیلدها ایجاد کرده است. نامگذاری درست و اصولی برای فیلدها از موارد کلیدی موثر در طراحی و مدیریت داده محسوب شده و تاثیر زیادی در نحوه عملکرد پایگاه داده نیز دارد و از طرفی دیگر، کد شما خوانا کرده و فهم آن را آسان می کند. در این مقاله برای بررسی کاراکتر های مجاز در نامگذاری فیلدها، راهنمای جامعی از انواع داده در SQL را ارائه دادیم تا بتوانید به راحتی پایگاه داده خود را طراحی و پیاده کنید.

انواع داده در MySQL

در هنگام ایجاد جدول پایگاه داده ، هر ستون باید شامل نام و نوع داده باشد تا نحوه تعامل SQL با داده های ذخیره شده مشخص شود. نوع داده با ویژگی های زیر مشخص می شود:

• نوع مقادیر (ثابت - متغیر)
• مقدار فضای ذخیره سازی ( طول ثابت - متغیر)
• ایندکس کردن مقادیر
• مقایسه مقادیر داده

انواع داده در MySQL شامل موارد زیر است:

1_ Numeric یا عددی

SQL تمام داده های عددی را پشتیبانی می کند که به دو دسته علامت دار و بدون علامت تقسیم می شوند که می تواند دارای داده های عددی دقیق و تقریبی باشد. این سرور از داده های BIT نیز پشتیبانی می کند. انواع داده های عددی که توسط SQL پشتیبانی می شوند را می توانید مشاهده کنید:

• BIT
  تعداد بیت هر مقدار، در اندازه آن مشخص می شود که دارای محدوده ای از 1 تا 64 است و به این ترتیب مقدار پیش فرض 1 است.

• BOOL
  این داده تعیین کننده مقدار درست و غلط است که مقدار 1 به عنوان درست و 0 به عنوان نادرست در نظر گرفته می شود.

• INT
  عددی صحیح با اندازه معمولی که به دو صورت علامت گذاری شده و بدون علامت باشد. در صورت علامت گذاری، محدوده آن از 2147483648- تا 2147483647 بوده و در صورت بدون علامت از 0 تا 4294967295 می باشد.

• TINYINT
  عددی صحیح با اندازه بسیار کوچک که به دو صورت علامت گذاری شده و بدون علامت باشد. در صورت علامت گذاری، محدوده آن از 128- تا 127 بوده و در صورت بدون علامت از 0 تا 255 می باشد.

• SMALLINT
  عددی صحیح با اندازه کوچک که به دو صورت علامت گذاری شده و بدون علامت باشد. در صورت علامت گذاری، محدوده آن از 32768- تا 32767 بوده و در صورت بدون علامت از 0 تا 65535 می باشد.

• MEDIUMINT
  عددی صحیح با اندازه متوسط که به دو صورت علامت گذاری شده و بدون علامت باشد. در صورت علامت گذاری، محدوده آن از 8388608- تا 8388607 بوده و در صورت بدون علامت از 0 تا 16777215 می باشد.

• BIGINT
  عددی صحیح با اندازه بزرگ که به دو صورت علامت گذاری شده و بدون علامت باشد. در صورت علامت گذاری، محدوده آن از 9223372036854775808- تا 9223372036854775807 بوده و در صورت بدون علامت از 0 تا 18446744073709551615 می باشد.

• FLOAT
  این داده بر اساس مقدار دقیق (p) مشخص می شود، یعنی اگر p میان 0 و 24 باشد از این داده استفاده می کنیم. FLOAT همراه علامت دار بوده و می تواند در مشخص کردن طول نمایش (m) و تعداد اعشار (d) به صورت اختیاری عمل کند.

• DOUBLE
  این داده بر اساس مقدار دقیق (p) مشخص می شود، یعنی اگر p میان 25 و 53 باشد از این داده استفاده می کنیم. FLOAT همراه علامت دار بوده و می تواند در مشخص کردن طول نمایش (m) و تعدا اعشار (d) به صورت اختیاری عمل کند.
  
  
• DECIMAL
  عددی اعشاری است که هر اعشار مربوط به یک بایت است. این عدد از علامت خارج نمی شود.

2_ Date and Time یا تاریخ و زمان

SQL این نوع داده را برای نمایش مقادیر زمانی استفاده می کند و اگر مقدار نامعتبری وارد شود، آن را به صورت صفر نشان می دهد. انواع داده های زمانی که توسط SQL پشتیبانی می شوند را می توانید مشاهده کنید:

• DATE
  این قالب که به صورت YYYY-MM-DD نشان داده می شود محدوده مقادیر آن از 01-01-1000 تا 31-12-9999 متغیر است.

• DATETIME
  این قالب که به صورت YYYY-MM-DD HH:MM:SS نشان داده می شود محدوده مقادیر آن از 00:00:00 01-01-1000 تا 23:59:59 31-12-9999 متغیر است.

• TIME
  این قالب که به صورت HH:MM:SS نشان داده می شود محدوده مقادیر آن از 838:59:59- تا 838:59:59 متغیر است.

• TIMESTAMP
  این قالب که به صورت YYYY-MM-DD HH:MM:SS نشان داده می شود محدوده مقادیر آن از 00:00:01 01-01-1970 تا 03:14:17 19-01-2038 متغیر است.

• YEAR
  این قالب که به صورت چهار رقمی نشان داده می شود از 1901 تا 2155 و 0000 است.

3_ String یا رشته ای

از این نوع داده برای فایل ها، تصواری و در کل داده های باینری استفاده می شود. انواع داده های رشته ای که توسط SQL پشتیبانی می شوند را می توانید مشاهده کنید:

• CHAR
  رشته ای ثابت که مقدار طول ستون آن، با کاراکتر محاسبه می شود که می تواند چیزی بین 0 تا 225 باشد.

• VARCHAR
  رشته ای ثابت که حداکثر مقدار طول ستون آن، با کاراکتر محاسبه می شود که می تواند چیزی بین 0 تا 65535 باشد.

• BINARY
  ذخیره کننده رشته های بایت باینری بر حسب بایت است که مقدار طول ستون آن، با بایت محاسبه می شود.

• VARBINARY
  ذخیره کننده رشته های بایت باینری بر حسب بایت است که حداکثر مقدار طول ستون آن، با بایت محاسبه می شود.

• TEXT
  رشته ای با حداکثر طول 655,35 بایت است.

• TINYTEXT
  رشته ای با حداکثر طول 225 کاراکتر است.

• MEDIUMTEXT
  رشته ای با حداکثر طول 16,777,215 کاراکتر است.

• LONGTEXT
  رشته ای با حداکثر طول 4,294,967,295 کاراکتر است.

• BLOB
  رشته ای با حداکثر اندازه و طول 655,35 بایت است.

• TINYBLOB
  رشته ای با حداکثر اندازه و طول 225 بایت است.

• MEDIUMBLOB
  رشته ای با حداکثر اندازه و طول 16,777,215 بایت است.

• LONGBLOB
  رشته ای با حداکثر اندازه و طول 4,294,967,295 بایت است.

• ENUM
  شیء رشته ای که فقط یک مقدار از لیست مقادیر ممکن می گیرد و حداکثر مقدار آن 655,35 بایت است. 

• SET
  شیء رشته ای که بیشتر از یک مقدار از لیست مقادیر ممکن می گیرد و حداکثر مقدار آن 64 بایت است.

سخن آخر

استفاده درست از کاراکتر ها در نامگذاری فیلد ها رابطه مستقیمی با میزان عملکرد و کارایی پایگاه داده دارد زیرا سبب ارتقای سرعت پردازش داده ها شده و بر روی فضای ذخیره سازی آن ها تاثیر مثبت دارد. امیدواریم که این مقاله در راهنمایی شما در ایجاد پایگاه داده ای متناسب و کارآمد با پروژه شما، مفید واقع شده باشد. اگر سوال و یا انتقادی در مورد مطالب این مقاله داشتید، خوشحال می شویم که در قسمت دیدگاه ها، آن را به اشتراک بگذارید!